Renta wdowia nie dla wszystkich. ZUS masowo odrzuca wnioski
Choć renta wdowia miała być realnym wsparciem dla seniorów po stracie współmałżonka, w praktyce wielu wnioskodawców spotyka się z odmową. Dlaczego? Z danych Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) wynika, że niemal 200 tys. wniosków zostało odrzuconych.
Najczęściej powód jest jeden – przekroczenie ustawowego limitu świadczeń. To pokazuje, że mimo rosnącej popularności rozwiązania, nie każdy spełnia warunki jego przyznania.
Dla kogo renta wdowia?
Renta wdowia funkcjonuje od początku ubiegłego roku i nie jest osobnym świadczeniem. To połączenie dwóch źródeł dochodu – własnego (np. emerytury lub renty) oraz renty rodzinnej po zmarłym małżonku. W praktyce oznacza to możliwość pobierania jednego świadczenia w całości oraz części drugiego – obecnie 15 proc., a od 2027 roku 25 proc.
Aby otrzymać rentę wdowią trzeba spełnić następujące warunki:
- kobieta ma ukończone co najmniej 60 lat, a mężczyzna 65 lat,
- do dnia śmierci małżonka istniała wspólność małżeńska,
- osoba ubiegająca się o rentę wdowią nie zawarła ponownie związku małżeńskiego,
- prawo do renty rodzinnej powstało nie wcześniej niż po ukończeniu 55 lat przez kobietę lub 60 lat przez mężczyznę.
Limit świadczeń kluczowy
Najczęstszą przyczyną odmów ze strony ZUS jest przekroczenie dopuszczalnego progu dochodów. Przepisy jasno wskazują, że łączna kwota obu świadczeń nie może przekroczyć trzykrotności najniższej emerytury.
Obecnie, po marcowej waloryzacji, limit ten wynosi 5 935,48 zł brutto (wcześniej było to 5 636,73 zł brutto). W praktyce oznacza to, że osoby z wyższymi świadczeniami tracą możliwość skorzystania z renty wdowiej.
Mimo to zainteresowanie rozwiązaniem pozostaje bardzo duże – świadczenie pobiera już ponad milion seniorów, choć skala odrzuconych wniosków pokazuje, że nie każdy spełnia kryteria.
Jak złożyć wniosek do ZUS?
Wniosek o rentę wdowią można złożyć w instytucji, która wypłaca jedno ze świadczeń. ZUS dopuszcza kilka form składania dokumentów, co ułatwia dostęp do procedury.
Do wyboru są:
- wizyta osobista w placówce,
- wysyłka pocztą,
- złożenie wniosku przez ePUAP,
- skorzystanie z systemu e-Doręczeń.
Dzięki temu seniorzy mogą wybrać najwygodniejszą dla siebie formę kontaktu z urzędem.